سربازان سایبری ولایت
وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ
درباره وبلاگ


خــدا خالق عشقه
محـمد گل عشقه
عـلی مظهر عشقه
زهـرا وجود عشقه
حسـن نمادعشقه
حسـین سالارعشقه
عبــاس ساقی عشقه
زیــنـب شاهد عشقه
سجــاد راوی عشقه
باقـــر کلام عشقه
صــادق احیای عشقه
کــاظم صابرعشقه
رضــا ضامن عشقه
تقـــی جمال عشقه
نقـــی پاکی عشقه
حســن بقای عشقه
مهـدی قیام عشقه

اللهم عجل لولیک الفرج


مدیر وبلاگ : سرباز سایبری ولایت

 اربعین از رازهای هستی است و اربعین حسین (ع) روز بسط لطف اوست بر پیروان و دوستدارانش. و در مقام حسین (ع) همین بس كه در زیارت اربعینش خطاب به جدشان محمد مصطفی (ص) و پدر بزرگوارشان حضرت علی (ع) و مادر گرامیشان فاطمه (س) میگوییم كه خداوند عزاداری شما را در رثاء حسین (ع) فبول فرماید.



نوع مطلب : عاشورا و عاشوراییان، 
برچسب ها : امام حسین، اربعین، عاشورا،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

بزرگترین دختر امیرمؤمنان، على بن ابى طالب علیه السلام، یعنى حضرت زینب كبرى سلام الله علیهما درسال ششم و به روایتى سال هفتم هجرى دیده به جهان گشودند .

هنگام ولادت نوزاد، جد بزرگوارش رسول خدا، حضرت محمد مصطفى (ص) مسافرت بودند، از این رو على (ع) منتظر تشریف فرمایى آن حضرت شدند تا ایشان نامى براى كودك برگزینند .

پس از بازگشت پیامبر خدا (ص)، جبرئیل بر حضرتش نازل شد و نام زینب را از جانب خداوند تعالى براى این كودك برگزید . پیك وحى همچنین حوادث تأسف آورى را كه مقدر شده بود در آینده براى این بانوى گرامى در كربلا اتفاق بیفتد به اطلاع رسول خدا رساند . بدین ترتیب بین زینب كبرى و برادرش حسین بن على (ع) از همان كودكى پیوندى عمیق و پیمانى ناگسستنى منعقد گردید . این دو یار وفادار هیچ گاه از یكدیگر جدا نشدند و هیچ حادثه و مصیبتى نتوانست رشته رابطه معنوى بین آنان را پاره كند .

nasr19.ir



نوع مطلب : عاشورا و عاشوراییان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

روز عاشورا، روز شهادت حضرت اباعبدالله الحسین ـ علیه السّلام ـ و و یاران باوفایش و همچنین روز مصیبت و ناراحتی ائمّه اطهار ـ علیهم السّلام ـ و شیعیان ایشان است. نکات رفتاری یک شیعه در این روز عبارتند از:

به کاری از کارهای دنیا مشغول نشود و به کسب درآمد نپردازد؛

مشغول گریه، نوحه و مصیبت باشد و به گونه‌ای عزاداری کند که در ماتم عزیزترین نزدیکان خود آنچنان عزاداری می‌نماید و خانواده خود را نیز بر این کار سفارش کند؛

زیارت عاشورا بخواند؛

بر قاتلان امام حسین ـ علیه السّلام ـ فراوان نفرین و لعنت کند؛

این روز را بر دیگر شیعیان جهت مصیبت آن حضرت ـ علیه السّلام ـ تسلیت بگوید؛

کتاب مقتل بخواند؛

در صورتی که در نزد قبر امام حسین ـ علیه السّلام ـ باشد، به مردم آب دهد (که اگر چنین کند، مانند کسی باشد که لشکر آن حضرت ـ علیه السّلام ـ را آب داده و با ایشان در کربلا حاضر شده باشد)؛

هزار مرتبه سوره توحید بخواند؛

بدون آن که قصد روزه کرده باشد، از خوردن و آشامیدن پرهیز کند و پس از عصر به غذایی که اهل عزا می‌خورند (مانند غذاهای ساده، نه غذاهای لذیذ) افطار نماید؛

لباس پاکیزه بپوشد و خود را شبیه کسانی که عزادارند درآورد؛

روزهای تاسوعا و عاشورا را روزه نگیرد؛ زیرا بنی‌امیّه این دو روز را برای کوبیدن حضرت امام حسین ـ علیه السّلام ـ و یارانش جشن می‌گرفتند و جهت برکت روزه می‌گرفتند و حدیث‌های فراوانی در فضیلت این دو روز و روزه آن‌ها بر پیامبر اکرم ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ به دروغ بستند، در حالی که احادیث فراوانی از اهــل‌بیت ـ علیهم السّلام ـ در مذمّت روزه این دو روز، و به ویژه روز عاشورا وارد شده است؛

خندان نشود و هر کاری را که نوعی خشنودی محسوب شود انجام ندهد و مشغول لهو و لعب نگردد؛

در پایان روز، یادی از خانواده امام حسین ـ علیه السّلام ـ و دختران و کودکان آن حضرت که در این وقت در کربلا اسیر دشمنان و مشغول ناراحتی و گریه بودند بکند و عزاداری نماید؛

زیارت ویژه‌ای را که برای این روز در کتاب مفاتیح‌الجنان آمده است بخواند.

نویسنده: حبیب داستانی، طلبه سطح 2 حوزه علمیّه



نوع مطلب : عاشورا و عاشوراییان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

نزدیك شب عاشورا، امام حسین علیه السلام یاران خود را به گرد خود آورد، امام سجاد علیه السلام مى‏فرماید: من با اینكه بیمار بودم، نزدیك شدم ببینم پدرم به آنان چه مى‏گوید، شنیدم رو به اصحاب كرد و پس از حمد و ثنا فرمود:

«اما بعد و انى لا اعلم اصحابا اوفى ولا خیرا من اصحابى و لا اهل بیت ابر ولا اوصل من اهل بیتى فجزا كم الله عنى خیرا ... ».

برادران و پسران و برادر زادگان و پسران عبدالله بن جعفر و زینب علیها السلام به پیش آمدند و گفتند: براى چه این كار را بكنیم؟ براى اینكه بعد از تو زنده بمانیم؟ هرگز، خداوند آن روز را براى ما پیش نیاورد.

9.jpg (44785 bytes)



نوع مطلب : عاشورا و عاشوراییان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

چون روز نهم محرم الحرام رسید شمر ملعون با نامه ابن زیاد لعین در امر قتل امام علیه السلام به كربلا وارد شد و آن نامه را به ابن سعد نمود، چون آن پلید از مضمون نامه آگه گردید خطاب كرد به شمر و گفت مالك وَیْلَكَ خداوند ترا از آبادانیها دور افكند و زشت كند چیزی را كه تو آورده‌ای، سوگند با خدای چنان گمان می‌كنم كه تو بازداشتی ابن زیاد را از آنچه من بدو نوشتم و فاسد كردی امری را كه اصلاح آن را امید می‌داشتم والله حسین آنكس نیست كه تسلیم شود و دست بیعت به یزید دهد

9.jpg (44785 bytes)



نوع مطلب : عاشورا و عاشوراییان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

روز اول محرم الحرام
آغاز سال ۱۴۳۱ قمری
آغاز ایام حسینی
ماجرای شعب ابیطالب علیه السلام
جنگ ذات الرقاع
امام حسین علیه السلام در راه كربلا ۶۱قمری.
قیام مردم مدینه علیه یزید
وفات آیت الله سید عبدالله شیرازی سال ۱۴۰۵قمری.
یورش ابرهه به مكه معظمه برای نابودی كعبه - ۵۳سال پیش از هجرت
سریه ابو سلمه بن عبد الأسد - سال چهارم هجری قمری
فرمان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلّم برای دریافت زكات - سال نهم هجری قمری
واقعه {مرج صُفَّر} در شام - سال ۱۴هجری قمری
آغاز خلافت عثمان بن عفان. - سال ۲۴هجری قمری
وفات محمد حنفیه، فرزند امیر مومنان علیه السلام - سال ۸۱هجری قمری.
درگذشت شیخ حسن صاحب معالم فرزند شهید ثانی ۱۰۱۱قمری.

روز دوم محرم الحرام
ورود امام حسین علیه السلام به كربلا 
نامه امام حسین علیه السلام برای اهل كوفه

روزسوم محرم الحرام
ورود عمر بن سعد ملعون به كربلا با ۴۰۰۰نفر.
خریداری بخشی از زمین کربلا به دست امام حسین علیه السلام . این زمین ها همان مکانی است که قبر مطهر در آن قرار دارد.|
بركناری مستعین عباسی از خلافت - سال ۲۵۲هجری قمری

روز چهارم محرم الحرام
سخن پراكنی عبیداللّه‏ بن زیاد ملعون علیه امام حسین علیه‏السلام در مسجد كوفه و مسدود شدن راههای ورودی و خروجی كوفه به دستور او.
فتوای شریح قاضی به قتل امام حسین علیه السلام
ولادت قابیل
خراب شدن قصر نمرود

روز پنجم محرم الحرام
دعوت ابن زیاد از شیث ربعی فرمانده پیادگان عمر سعد ملعون برای جنگ با امام حسین علیه السّلام
اعزام سپاه ابن زیاد جهت ممانعت از حركت مردم كوفه براى یارى امام حسین علیه‏السلام.
آغاز سریه عبدالله بن اُنیس - سال ششم هجری قمری

روز ششم محرم الحرام
دعوت حبیب بن مظاهر از طایفه بنی اسد برای یاری امام حسین علیه السلام
وفات عالم بزرگ سید ابوالحسن محمدبن حسین رضی رضی الله عنه ۴۰۶ قمری.

روز هفتم محرم الحرام
بستن آب بر امام حسین علیه السلام
نامه عبیدالله بن زیاد به عمر بن سعد مبنی بر سختگیری بر امام حسین علیه السلام
نبرد سرنوشت ساز هواداران بنی عباس با سپاهیان اموی - سال ۱۳۲ هجری

روز هشتم محرم الحرام
قحط آب در خیمه های حسینی
ملاقات امام حسین علیه السلام با ابن سعد ملعون
وفات عالم جلیل آیت الله شیخ محمد رازی ۱۴۲۱قمری.

روز نهم محرم الحرام
تاسوعای حسینی
محاصره خیمه ها در كربلا
آمدن امان نامه برای فرزندان ام البنین علیها السلام  و امتناع حضرت عباس علیه السلام و برادرانش از پذیرش امان نامه دشمن
صدور فرمان حمله عمومی به خیام امام حسین علیه السلام از سوی عمر بن سعد.
درخواست تاخیر جنگ از سوی امام حسین علیه السلام تا یک شب دیگر
آمدن لشكر تازه نفس به كربلا به دستور ابن زیاد
خطابه امام حسین علیه السلام برای اصحابشان.
ورود شمر بن ذی الجوشن به كربلا - سال ۶۱هجری قمری
درگذشت آیت الله میرزا علی فلسفی ۱۴۲۷قمری. 

روز دهم محرم الحرام
عاشورای حسینی
روز عزای آل الله علیهم السلام
پیوستن حربن یزید ریاحی به اباعبدالله الحسین علیه السلام و شهادت آن جناب رضی الله عنه
شهادت امام حسین علیه السلام و دیگر اصحاب علیهم السلام
غارت اموال حرم حسینی توسط لشكریان ابن زیاد.
جدا شدن سرهای مطهر
به آتش كشیدن خیمه های آل الله
فرستادن  راس مطهر امام حسین علیه السلام به  كوفه در عصر عاشورا توسط خولی ملعون
قتل ابن زیاد در عاشورای ۶۷هـ  به فرمان مختار
وفات ام سلمه ۶۲-۶۳هـ.
برگزاری اولین مراسم رسمی عزای امام حسین علیه السلام به دستور معزالدوله دیلمی ۳۵۲قمری.
آغاز غزوه ذات الرّقاع سال پنجم هجری قمری.
وقوع سریه قُرطاء - سال ششم هجری قمری
وفات بشر حافی سال ۲۲۶هجری قمری.
بمب گذاری در حرم حضرت رضا علیه السلام توسط منافقین و شهادت ۲۷نفر  سال ۱۴۱۵قمری.

 روز یازدهم محرم الحرام
حركت كاروان اسرا از قتلگاه كربلا

روز دوازدهم محرم الحرام
دفن شهدای كربلا
ورود اهل بیت علیهم السلام به كوفه
شهادت حضرت سجاد علیه السلام بنابر قولی سال 95 قمری.

روز سیزدهم محرم الحرام
اسرای اهل بیت علیهم السلام در مجلس یزید علیه اللعنه والعذاب
انتشار خبر شهادت امام حسین علیه السلام در مدینه و شام
شهادت عبدالله بن عفیف ازدی - سال 61 هجری قمری.
درگذشت علامه شیخ محمد صالح مازندرانی ۱۳۹۱قمری.

روز چهاردهم محرم الحرام
درگذشت آیت الله صدرالدین عاملی اصفهانی ۱۲۶۳قمری. 

روز پانزدهم محرم الحرام
وفات آیت الله میرزا جلیل كوه كمره‌ای ۱۴۰۵قمری.
ولادت عالم بزرگوار سید رضی الدین علی بن موسی بن طاووس مشهور به سیدبن طاووس سال ۵۸۹قمری.
وقوع غزوه خیبر - سال هفتم هجری قمری.
ورود نمایندگان طایفه {نخع} به مدینه و پذیرش دین اسلام - سال ۱۱هجری.
آغاز غزوه كُدر - سال ۱۶هجری قمری

روز شانزدهم محرم الحرام
هجوم مسلمانان به دمشق - سال ۱۴هجری قمری.
تدوین تاریخ اسلامی - سال ۱۶هجری قمری

روز هفدهم محرم الحرام
نزول عذاب سجیل بر اصحاب فیل.
ولادت فقیه و محدث فرزانه بهاءالدین محمد عاملی معروف به شیخ بهایی قدس سره در سال 953 قمری.

روز هجدهم محرم الحرام
تغییر قبله مسلمانان از بیت المقدس به مكه معظمه  سال دوم هجری.
درگذشت فقیه عالی قدر آیت الله محمد حسن مامقانی در سال ۱۳۲۳ قمری.

روز نوزدهم محرم الحرام
حركت كاروان كربلا از كوفه به سوی شام 

روز بیست و یكم محرم الحرام
وفات عالم جلیل القدر حسن بن یوسف بن مطهر معروف به علامه حلّی رضی الله عنه  سال 726 قمری.

روز بیست و دوم محرم الحرام
وفات شیخ الطائفه محمدبن حسن طوسی رضی الله عنه سال ۴۶۰ قمری.
ورود امام علی بن ابی طالب علیه السلام به صفین، جهت نبرد با سپاه معاویه

روز بیست و سوم محرم الحرام
وفات علامه ملا مهدی نراقی رضی الله عنه.
مرگ مهدی عباسی - سال ۱۶۹ هجری قمری.
تخریب بارگاه عسكریین علیهماالسلام در سامراء ۱۴۲۷ قمری.

روز بیست و چهارم محرم الحرام
بیدار شدن اصحاب كهف پس از خوابی طولانی.
درگذشت عالم جلیل القدر ملا محمد تقی استرآبادی ۱۲۷۲قمری.

روز بیست و پنجم محرم الحرام
شهادت امام سجاد علیه السلام سال ۹۵ قمری.
كشته شدن امین به دست سپاهیان برادرش مامون عباسی - سال ۱۹۸ قمری.

روز بیست و ششم محرم الحرام
محاصره و سنگ باران کعبه معظمه به دست سپاهیان یزید بن معاویه در سال ۶۴ هجری
شهادت علی بن حسن مثلّث در زندان منصور دوانقی - سال ۱۴۶ هجری

روز بیست و هفتم محرم الحرام
وفات عالم بزرگ ملا علی كنی قدس سره سال ۱۳۰۶ قمری.
لشكر كشی مامون عباسی به سرزمین روم - سال ۲۱۵ هجری قمری

روز بیست و هشتم محرم الحرام
وفات حذیقه بن یمانی .
تبعید امام جواد علیه السلام از مدینه به بغداد  توسط معتصم عباسی – سال 220 قمری.
هلاكت معتصم عباسی و پایان دولت بنی عباس سال 656 قمری.

روز بیست و نهم محرم الحرام
رسیدن كاروان اسرا به شام 
وفات ماریه قبطیه 
وفات آقا سید علی كوه كمره ای ۱۲۶۰ قمری

 روز سی‌ام محرم الحرام
قتل جعفر بن یحیی برمكی به دستور هارون سال ۱۸۹ هجری قمری



نوع مطلب : عاشورا و عاشوراییان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

برای نمایش بزرگترین اندازه كلیك كنید

جریان امامت و ولایت ائمة اطهار علیهم السلام جداى از یك‌ دیگر نبوده، بلكه متناسب با شرائط و مقتضیات زمان، جلوه‌هاى گوناگونی به خود گرفته است. این جریان، گاه در قیام سرخ، گاه در نهضت فرهنگى و علمی، گاه در لباس اسارت و گاه در تبعید و هجرت، متبلور شده است؛ اما از آن‌جا كه تمامی معصومین، یك نور واحد هستند

(خَلَقَكُمُ اللَّهُ أَنْوَارا[1])، هدف واحدی را نیز دنبال مى‌كنند.
حفظ مكتب، هدایت امت، تبیین و اجراى حق و عدل و نیز ستیز با باطل، هدف مشترك تمام امامان علیهم السلام بود كه هم‌چون رودخانه‌اى كه در مسیر خود، پیچ و تاب خاصى مى‌یابد، در هر زمان به شكلی بروز یافت تا همگان را حیات بخشد و سرانجام به اقیانوس حاكمیت عدل و امن الهى در زمان حضرت ولی‌عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف بیانجامد.
لیكن در این میان، پیوستگى و ارتباط میان قیام امام حسین علیه السلام و انقلاب حضرت مهدى عجل الله تعالی فرجه الشریف، نمود
بیشتری دارد. گویا نهضت نینوا، نهال و بذرى بود كه در روز عاشورا كاشته شد تا در گذر زمان، رشد كند و در عصر ظهور، به ثمر بنشیند. در عصری كه همة پیامبران و امامان علیه السلام، در انتظار فرا رسیدن آن بوده‌اند؛ عصری كه در آن، وعده‌هاى الهی بر حكومت جهانی حق و عدل[2]، تحقق می‌یابند و آیة استخلاف[3] عینیت پیدا می‌كند.

نمونه‌های پیوند عاشورا و انتظار
1. امام حسین علیه السلام به فرزندش، امام سجاد علیه السلام فرمود: «اى فرزندم! به خدا سوگند؛ خون من از جوشش نخواهد افتاد تا آن‌كه خداوند، مهدى عجل الله تعالی فرجه الشریف را برانگیزد و انتقام خونم را بگیرد[4]».
2. در دعاى ندبه و شرح غم هجران مهدى موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف، از میان صدها شهید عترت پیامبر صل الله علیه و آله، تنها از شهید كربلا، سخن به میان می‌آید.
3. شعار قیام جهانى امام منتظَر و یارانش، «یا للثارات الحسین» خواهد بود.[5]
4. بیش از دویست روایت، به این مساله اشاره دارند كه حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه الشریف ، فرزند و از نسل امام حسین علیه السلام است و خود این نكته،
گویاى رمز عمیق این ارتباط است. از جمله، پیامبر صل الله علیه و آله در بیانى به فاطمة زهرا علیها السلام فرمود: «قسم به خدایى كه جز او معبودى نیست؛ مهدى این امت كه عیسى بن مریم، پشت سر او نماز مى‌خواند از ما مى‌باشد» و آن‌گاه با دست مبارك بر شانة امام حسین علیه السلام زد و سه مرتبه فرمود: «او از حسین علیه السلام است»[6]. هم‌چنین آن حضرت، به سلمان و ام سلمه فرمود: «مهدى عجل الله تعالی فرجه الشریف از فرزندان حسین علیه السلام است؛ پس خوشا به حال آن‌كه از دوستان حسین علیه السلام باشد كه به خدا قسم؛ شیعیان و پیروان او در روز قیامت، رستگارند[7]».
امام على علیه السلام نیز در خطاب با امام حسین علیه السلام می‌فرمایند: «‌اى حسین! نهمین فرزند تو، كسى است كه بر اساس حق، قیام می‌كند،دین را ظاهر و حاكم می‌‌نماید و عدالت را گسترش می‌دهد» و آن‌گاه كه امام حسین علیه السلام از ایشان می‌پرسد: «آیا این امر واقع خواهد شد؟»، ادامه می‌دهند: «آری، قسم به خدایى كه محمد صل الله علیه و آله را به پیامبری برگزید و او نیز مرا بر همة آدمیان، مبعوث كرد. لیكن این امر، بعد از غیبت و دور‌ة حیرت خواهد بود»[8].



نوع مطلب : عاشورا و عاشوراییان، مهدویت و آخرالزمان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

برای نمایش بزرگترین اندازه كلیك كنید

اندیشه مهدویت در اسلام -و به ویژه روایت شیعی آن- به دلایل گوناگونی مورد توجه و بررسی بسیاری اندیشمندان غربی[1] قرار گرفته است. فارغ از هدف این متفكران از بررسی و اظهار نظر در این موضوع، مباحث مطرح شده از سوی این افراد حاوی نكات خاص و برجسته ای است كه قابل تامل و دقت است چرا كه نوع نگاه غرب و

اندیشمندان آن را به مفاهیم اسلامی و شیعی نمایان می­سازد.
یكی از مباحثی كه در این باره در ذیل مقالات متعدد نویسندگان غربی نمود دارد، نقش قیام امام حسین ع و حادثه كربلا در شكل­گیری و هدف دهی به اندیشه مهدویت نزد شیعه است. اكثر این پژوهشگران به ارتباط حركت امام حسین ع بر علیه ظلم حاكمان و در نتیجه نقش شهادت او و یاران و همراهانش در پایه گذاری اولیه مفهوم مهدویت در سیر تكاملی اندیشه شیعی مورد اذعان قرار داده اند و حتی انتقام گیری مهدی ع از خون شهید كربلا را از جمله اهداف مهم قیام ایشان دانسته‌اند. از آنجا كه دقت در نوشته های این اندیشمندان هم ما را در دریافت نوع نگاه ایشان به این دو مفهوم بنیادین راهنمایی می كند و هم می تواند به نوعی ما را از اشكالات خود در طرح این مباحث آگاه كند، این نوشتار تنظیم شده است. به این منظور ارتباط این دو مفهوم در نگاه چند اندیشمند و نویسنده غربی كه عمدتا این مطالب را در همایشها و مجلات معتبر مطرح نموده‌اند، مورد بررسی قرار می گیرد.
1) مهدویت و تاثیر آن بر بیداری اسلامی
جفری هالورسون و استیون كرمن در مقاله ای با نام "ایران و مصر: یك روایت از دو داستان"[2] به بررسی تفاوتهای انقلاب مصر و ایران می پردازند و در خلال این بررسی به پیش زمینه های اعتقادی مردم این دو كشور اشاره می نمایند. این دو محقق دو اندیشه "مهدویت" و "كربلا" را به عنوان دو برگ برنده اندیشه شیعی و باعث موفقیت انقلاب ایران معرفی می كنند. ایشان در تبیین نقش اندیشه اول می نویسند:
روحیه انقلابی شیعه برپایه اندیشه بنیادین مهدویت شكل گرفته است و این دیدگاه است كه انتظار طولانی مدت و بازگشت نهایی دوازدهمین امام شیعه برای شكل دادن عصر جدید را تبیین می كند. شیعه به خلاف اهل سنت، حكومت دیگران را نامشروع می داند و تنها به حسب ضرورت حكومت فقیهان آشنا به احكام الهی را می پذیرد. اگرچه اندیشه مهدویت در دیدگاه اهل سنت هم وجود دارد ولی اهمیتی كمتر و اختلافات اساسی با دیدگاه شیعه دارد.
كربلا و قیام امام حسین ع دومین موردی است كه مورد توجه این دو نویسنده قرار گرفته است. ایشان با ذكر دیدگاه شیعه در مورد قیام و شهادت امام حسین ع و تاثیر شگرف آن بر نپذیرفتن حكومت ظالمان می نویسند:
این حادثه موجب ایجاد اندیشه بنیادین در شیعه گردید كه مرگ بهتر از زندگی تحت حكومت ستمگران و قدرتهای كافر است.... این اندیشه در طول تاریخ همراه با شیعه بوده و چنین عاملی باعث شده كه حكومت ایران كشورهایی مانند اسرائیل و امریكا و حتی برخی كشورهای همسایه خود را در نقش یزید دانسته و با آنها مقابله نماید. در طرف مقابل جامعه سنی، حادثه عاشورا را تنها حادثه ای تراژدیك و سوزآور كه در آن نوه پیامبر اسلام كشته شده می بینند و نه حادثه ای تاثیرگذار در عرصه سیاست.
در آخر این دو محقق نتیجه می گیرند كه ماهیت انقلاب مصر با انقلاب شیعی ایران با وجود برخی شباهتها، تفاوتهای بنیادین دارند و نباید از آنها غافل ماند.



نوع مطلب : عاشورا و عاشوراییان، مهدویت و آخرالزمان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

برای نمایش بزرگترین اندازه كلیك كنید


اهمیت دادن به نماز

امام حسین‏ (ع)  و یارانش سرگرم نبرد بودند كه ابوثمامه، «عمرو بن عبدالله صائدی» خطاب به آن حضرت فرمود: وقت نماز ظهر است، گرچه من دست از تو نمی‏كشم تا كشته شوم، امّا دوست دارم دوركعت نماز با تو بخوانم. امام سربرداشت و در حق او اینگونه دعا كرد.

قال الامام الحسین‏ ع : ذَكَّرْتَ الصَّلاةَ، جَعَلَكَ اللهُ مِنَ الْمُصَلِّینَ الذَّاكِرینَ! نَعَمْ، هذا أَوَّلُ وَقْتِها
آنگاه به یاران فرمود: سَلُوهُمْ أَنْ یَكُفُّوا عَنَّا حَتَّی نُصَلّی.[1]
كوفیان مخالفت كردند. حضرت اباعبدالله‏ ع  خود اذان گفت، وقتی اذان تمام شد خطاب به عمر سعد فرمود: یابْنَ سَعْدٍ اَنَسیتَ شَرایِعَ الْاِسْلامِ، اَلاتَقِفُ عَنِ الْحَرْبِ حَتَّی نُصَلّی وتُصَلُّونَ وَنَعُودَ إلی الْحَرْبِ.
عمر سعد جواب نداد. امام‏ ع  فرمود، شیطان بر او چیره شد.آنگاه به زهیر بن قین و سعید بن عبدالله فرمود: تَقَدَمَّا اَمامی حَتَّی اُصَلِّیَ الظُّهْرَ 
مهلت خواستن برای نماز
در روز نهم محرّم، عمر سعد و دیگر سران نظامی تصمیم گرفتند كه با یك حمله عمومی كار را یكسره كنند، حركت لشگرها و بالارفتن گرد و غبارها همه را متوجّه خود ساخت، امام حسین‏ ع  برادرش حضرت عبّاس‏ ع  را فرستاد تا علّت حركت سپاه دشمن را بداند.
حضرت عبّاس رفت و بازگشت و فرمود: می‏گویند یا با یزید بیعت كن و یا آماده نبرد باش.
حضرت اباعبدالله7به برادر فرمود:
اِرْجَعْ اِلَیْهِمْ فَاِن اِسْتَطَعْتَ أَنْ تُؤَخِّرَهُمْ إِلی غَدْوَةٍ وَتَدْفَعَهُمْ عَنَّا الْعَشِیَّةَ، لَعَلَّنا نُصَلّی لِرَبِّنا اللَّیْلَةَ وَنَدْعُوهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، فَهُوَ یَعْلَمُ أَنّی كُنْتُ اُحِبُّ الصَّلاةَ لَهُ وَتِلاوَةَ كِتابِهِ وَكَثْرَةَ الدُّعاءِ وَالْاِسْتِغْفارِ.[2]
فَقَامَ اللَّیْلَ كُلَّهُ یُصَلِّی وَ یَسْتَغْفِرُ وَ یَدْعُو وَ یَتَضَرَّعُ وَ قَامَ أَصْحَابُهُ كَذَلِكَ یُصَلُّونَ وَ یَدْعُونَ وَ یَسْتَغْفِرُونَ[3]
بَاتَ الْحُسَیْنُ وَ أَصْحَابُهُ تِلْكَ اللَّیْلَةَ وَ لَهُمْ دَوِیٌّ كَدَوِیِّ النَّحْلِ مَا بَیْنَ رَاكِعٍ وَ سَاجِدٍ وَ قَائِمٍ وَ قَاعِدٍ...[4]
امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و منتظرانش
وقت نماز
مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ مَنْ أَخَّرَ الْغَدَاةَ إِلَى أَنْ تَنْقَضَّ النُّجُومُ[5]؛ از رحمت خدا دور است، از رحمت خدا دور است كسی كه نماز صبح را تا ناپدید شدن ستارگان به تأخیر بیندازد.
وفای به عهد
امام حسین ع   و یارانش
وفاداری نسبت به قرارداد صلح
پس از آنكه با امضاء قرار دادنامه صلح تحمیلی معاویه بر عراق و شام حاكم شد از آن پس دیگر امام حسین‏ ع  نیز كه به صلح وفادار بود. هرگاه اشخاصی یا گروه‏هایی با امام حسین‏ ع  تماس می‏گرفتند و تلاش می‏كردند آن حضرت را بر ضدّ معاویه بشورانند پاسخ می‏داد:
قال الامام الحسین‏ ع : اِنَّ بَیْنیِ وَ بَیْنَ الْقَوْمِ مَوْعِداً أَكْرَهُ أَنْ أُخَلِفَهُمْ، فَاِنْ یَدْفَعِ اللهُ عَنَّا فَقَدیماً ما أَنْعَمَ عَلَیْنا وَ كَفی، وَاِنْ یَكُنْ ما لابُدَّ مِنْهُ فَفَوْزٌ وَشَهادَةٌ اِنْ شاءَ اللهُ. امام حسین‏ ع  فرمود: میان ما و این قوم وعده و قراری است كه نمی‏خواهم از آن بازگردم، پس اگر خداوند شرّ آنها را از ما دفع كند، كه همواره در گذشته نیز چنین می‏كرد و ما را كفایت می‏فرمود. و اگر ناچار با آنان درگیر شویم پس رستگار شده و شهادت در انتظار ماست، اگر خدا بخواهد.[6]
وفای به پیمان صلح
به معاویه خبر داده بودند كه حسین‏ ع  قصد قیام و مبارزه بر ضدّ تو را دارد و با شیعیان خود در رفت و آمد است. معاویه نامه‏ای به امام حسین‏ ع  نوشت و خبرهای رسیده را طرح كرد و هشدار داد كه از كوفیان پروا كنید، آنها نسبت به پدر و برادر تو وفادار نبودند. امام‏ ع  در جواب او نوشت:
قال الامام الحسین‏ ع : أَتانی كِتابُكَ، وَ أَنَا بِغَیْرِ الَّذی بَلَغَكَ عَنّی جَدیرٌ، وَالْحَسَناتُ لایَهْدی لَها إِلاَّ اللهُ، وَما أَرَدْتُ لَكَ مُحارَبَةً وَلا عَلَیْكَ خِلافاً، وَما أَظُنُّ أَنَّ لی عِنْدَاللهِ عُذْراً فی تَرْكِ جِهادِكَ!! وَما أَعْلَمُ فِتْنَةً أَعْظَمَ مِنْ وِلایَتِكَ أَمْرَ هذِهِ الأُمَّةِ![7]
امام حسین‏ ع  فرمود: نامه تو بدست من رسید، من به آن گزارشاتی كه بتو دادند سزاوار نیستم، و نیكوكاری‏ها را جز خدا هدایت نمی‏كند، من هم اكنون قصد جنگ یا مخالفت بر ضد تو را ندارم، گرچه فكر می‏كنم عذری در ترك مبارزه با تو را نزد خداوند نخواهم داشت، زیرا من فتنه و فسادی بزرگتر از حكومت تو بر این امّت سراغ ندارم.
اصحاب حضرت
حضرت راجع به اصحابشان نیز می فرمایند: فَإِنِّی لَا أَعْلَمُ أَصْحَاباً أَوْفَى وَ لَا خَیْراً مِنْ أَصْحَابِی...[8]
یارانى وفادارتر و پرمهرتر و بهتر از یاران خویش نمى‏شناسم...
امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و منتظرانش
وَ لَوْ أَنَّ أَشْیَاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَى اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَةُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَى حَقِّ الْمَعْرِفَةِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ... [9]
اگر شیعیان ما - كه خداوند بر اطاعتش موفقشان بدارد - با دلهای متّحد و یكپارچه بر وفای به عهد و پیمان اجتماع می‏كردند، ملاقات ما از آنها به تأخیر نمی‏افتاد، و سعادت دیدار و مشاهده با معرفت و راستی بر آنها به زودی حاصل می‏شد...
صله رحم
امام حسین ع   و یارانش
اگر زندگی باید بگونه‏ای اجتماعی و در سایه وحدت و همكاری تداوم یابد تا به تكامل و رستگاری برسیم، چه بهتر كه در زندگی اجتماعی به خویشاوندان و فامیلان خود توجّه داشته و با آنان ارتباط داشته باشیم كه ره‏آوردهای فراوانی خواهد داشت.
قال الامام الحسین‏ ع : مَنْ سَرَّهُ أَنْ یُنْسَأَ فی‏ أَجَلِهِ وَ یُزادَ فی‏ رِزْقِهِ‏ فَلْیَصِلْ رَحِمَهُ.[10]
امام حسین‏ ع  فرمود: كسی كه دوست دارد و خوشحال است تا عمر او طولانی گردد، و روزی او فراوان شود، پس با خویشاوندان خود ارتباط داشته باشد.
بزرگواری حسین ع  را ببینید:



نوع مطلب : عاشورا و عاشوراییان، مهدویت و آخرالزمان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

برای نمایش بزرگترین اندازه كلیك كنید

ارتباط حقیقی واقعه عاشورا با مفهوم انتظار چیست؟ این واقعه تاریخی چگونه می‌تواند زمینه ساز عصر ظهور باشد؟
پاسخ به این سؤال، در درجه اول، نیازمند تحلیل واقعه عاشورا و عصر ظهور و شناسایی حقیقت انتظار است تا چگونگی مبدئیت عاشورا برای انتظار ظهور، معلوم شود. تحلیل‌های ما در این خصوص‌، مبتنی بر پیش‌فرض‌های ماست و این پیش فرض‌ها، ظرفیت تحلیل‌های ما را مشخص می‌كنند. در پیش‌فرض‌هایی كه ما در تحلیل حوادث بزرگ، مثل عاشورا یا ظهور به كار می‌بریم، نگرش ما به حضرت حق، فعل الهی و عظمت صنع پروردگار و نیز هدفمند بود و حكیمانه بودن این صنع، یعنی تجلی عظمت و حكمت الهی در خلقت، جایگاه برجسته و تعیین كننده‌ای دارد. در واقع، نگاه به آغاز آفرینش و مراحل سیر و تكامل آن، در این زمینه، تأثیرگذار است. در همین راستا باید به جایگاه فعل معصوم در مسیر خلقت توجه كرد.
دومین نكته قابل توجه در تحلیل حوادث با عظمتی چون واقعه عاشورا، نگاه فلسفه تاریخی است كه متأسفانه در طول تاریخ، مغفول واقع شده است؛ شاید به این دلیل كه این دانش، به صورت یك علم مدون، دانش سابقه‌داری نیست؛ هرچند در معارف ما جلوه‌هایی از آن وجود دارد. حال با در نظرگرفتن این نگاه، نمونه‌ای ذكر می‌كنم:
اگر فلسفه تاریخ شما، فلسفه ماركسیستی ـ مبتنی بر ماتریالیسم تاریخی ـ باشد و بخواهید عاشورا را تحلیل كنید، یا باید عاشورا را در جبهه تكامل تاریخی بگنجانید یا در جبهه مقابل تكامل تاریخی. چون آنها حقانیت را به تكامل تاریخ تعریف می‌كنند. حال اگر عاشورا را در جبهه تكامل تاریخ بردید، با نگاه فلسفه تاریخ ماركسیستی، باید آن را یك جنگ طبقاتی بدانید كه مقصودِ طبقه پیشرو است و در نهایت، باید آن را به روابط تولید برگردانید. این افقی است كه آنها در جنگ می‌بینند؛ یعنی یك نهضت بر آمده از متن ماده و حاصل پیچیده‌تر شدن مناسبات مادی، مبتنی بر منطق دیالكتیك و در چارچوب ماتریالیسم تاریخی؛ اما اگر این واقعه را در چارچوب فلسفه تاریخی كه مبتنی بر اندیشه‌های لیبرال ـ دموكراسی است قرار دهیم، باید بگوییم كه یا حركتی است استبداد گرایانه و مبتنی بر سنّت، یا حركتی به سمت توسعه دموكراسی. كسانی كه اخیراً زبان به تحریف عاشورا گشوده‌اند و می‌گویند عاشورا حركتی در جهت توسعه دموكراسی بوده، نگاهشان مبتنی بر این فلسفه تاریخ است. این اندیشه فلسفه تاریخی، خود را در تحلیل حادثه نشان می‌دهد؛ چراكه هر حادثه را در فرآیند تاریخ و در مسیر تكامل تاریخ باید دید كه یا مانع تكامل تاریخ است یا جریان پیشرویی است.
تضاد طبقاتی به سمت جامعه بی‌طبقه، اگر هم پیشرو بود، باید به سمت جامعه آرمانی باشد و اگر جامعه آرمانی، لیبرال دموكراسی است، اقدامی است به سوی توسعه دموكراسی و اگر جامعه آرمانی، كمون است، اقدامی است به سوی جامعه بی‌طبقه. حال آنكه اگر ما معتقد باشیم كه اندیشه و نگاه مذكور به عالم و تاریخ، غلط است و جهان به سمت توسعه و تكامل حركت می‌كند و تكامل هم با ظهور توحید و ولایت حقه، معنا می‌شود و نه با گسترش مناسبات اقتصادی یا بسط دموكراسی و اگر تكامل تاریخ را در مراتب ظهور ولایت حقّه در حیات انسانی ببینیم، طبیعتاً جامعه آرمانی ما جامعه‌ای است كه توحید در آن به معنای تام، ظهور پیدا می‌كند و مناسبات عالم و جامعه انسانی تحول می‌یابد. در نهایت، تعریف تكامل به « ظرفیت پذیرش ظهور ولایت» بدین معناست كه با ورود تجلی ولایت، مناسبات عالم تغییر می‌یابد و عالم، عالم دیگری می‌شود؛ عالمی كه به سوی تعالی در عصر ظهور رجعت انبیا، عالم قیامت و عوالم پس از قیامت حركت می‌كند؛ و این‌گونه معنای حركت تاریخ و تكامل آن، دگرگون می‌شود. در مقابلِ ظهور تجلیات نورانی الهی كه مبدأ كمال عالم است و حامل آن انبیا و اولیا، و محور این تجلیات هم نبی اكرم صلی الله علیه و آله و سلم و اهل‌بیت علیهم السلام هستند، بسط باطل و گسترش ظلمت نیز به عنوان یك جریان روبنایی و قابل حذف، همانند كف روی آب، مطرح است؛ چرا كه آن تجلیات نورانی، جریان زلال و ماندگار در هستی است. این جاست كه جریان درگیری حق و باطل در تاریخ شكل می‌گیرد و این درگیری به سمت غلبه ایمان بر كفر پیش می‌رود و دوران حق، به عنوان دوران تجلی توحید و ولایت حَقّه در عالم، فراروی انسان قرار می‌گیرد و همه مناسبات عالم انسانی، مناسبات بندگی و پرستش و قُرب و رضوان می‌شود. با این نگاه، طبیعتاً عاشورا عظیم ترین نقطه درگیری حق و باطل در ظاهر و باطن و در طریق گسترش حق می‌شود.



نوع مطلب : عاشورا و عاشوراییان، مهدویت و آخرالزمان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()


( کل صفحات : 7 )    1   2   3   4   5   6   7   


پیوندهای روزانه
پیوندها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
بیداری افکار،شبستر


گل نرگس

جهت ورود به سایت بچه شیعه کلیک کنید


 
 
 
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو